Zonnestraaltje

little Miss Sunshine, bijna een half jaar oud

Mijn grote kleine trots

Reminiscing 2010

Dat was me het jaartje wel. Ik kan me niet heugen ooit zo'n bewogen jaar te hebben meegemaakt. En dan vooral in positieve zin. Ik heb een paar keer in mijn leven een bijzonder slecht jaar meegemaakt maar dit is anders. Dit is het tegenovergestelde. Bewogen, heel bewogen en heel, heel goed. Voor het eerst in mijn leven kan ik zeggen dat ik gelukkig ben. Ik weet wel dat gelukkig zijn een relatief begrip is. Dat het vaak een momentopname is. Maar van het afgelopen jaar kan ik zeggen dat ik van de twaalf maanden zeker elf (bijna) volmaakt gelukkig geweest ben. En de momenten waarop ik het niet was, had ik een zeer geldige reden zoals wondroos of een ernstige vorm van allergie waar een stoorkuur Prednison en een stootkuur Dexamethason aan te pas moest komen.

Het begon dit jaar met Johnny Cash. Het ontdekken van zijn American Recordings cd's. Naar aanleiding daarvan gingen mijn lief en ik naar een concert van Waylon. Later kwamen we er achter dat de vader van mijn lief, die hij op dat moment al meer dan 24 jaar niet had gezien, was overleden. 'Ain't no grave can hold my body down' zal nooit meer hetzelfde zijn. Op het moment dat wij hoorden van het overlijden was de dochter van mijn lief jarig. Op dat moment wist ik ook nog niet dat zij niet langer om de week bij ons zou wonen. Ze woont nu permanent bij haar moeder en komt nu eens per twee weken een weekend bij haar vader en mij. We maken van die weekenden mooie momenten. Gelukkig kan dat ook, want de vader van mijn lief vond het nodig om hem een leuke som geld na te laten. Die zorgde voor heel erg veel heerlijke reizen en evenementen en als klap op de vuurpijl voor onze trouwerij op 7 juli. We zijn naar Berlijn, Bretagne, Versailles, Parijs en het North Sea Jazz Festival geweest. We hebben Stevie Wonder, Sting en Prince live zien optreden. We hebben leuke hoteltripjes gemaakt en hebben een heel prettige auto gekocht. We hebben ons huis opgeknapt en toegegeven aan lang gekoesterde materiële dromen. Wie zegt dat geld niet gelukkig maakt heeft maar voor een klein gedeelte gelijk.

Dan zijn we nog oom en tante geworden van een prachtig nichtje en heb ik het contact met een aantal naaste familieleden hersteld.

In een notendop: ik ben dit jaar gelukkig geworden en lange tijd gebleven, op dit moment ben ik het nog steeds. Mijn lief maakt dezelfde indruk.... :-) We hebben nog meer in de pijplijn maar daarover wellicht later meer.

Voor nu wens ik jullie een paar fijne laatste uurtjes van 2010 en voor 2011 het aller-, allerbeste. Geniet van elkaar en van jezelf en count your blessings! Happy New Year!!

Da's lang geleden

Het is maanden geleden sinds ik een persoonlijk blogje getikt heb. Ik denk dat ik een beetje door mijn inspiratie heen ben, al zit ik niet stil en gebeurt er hier achter de schermen voldoende om heel lekker door te leven en tevreden en gelukkig te zijn. Dat geeft dan ook weinig te melden. Of misschien toch leuk om even te lezen...??

Ik wens mijn lezers, voor zover die er nog zijn, hele fijne feestdagen. Count your blessings en veel geluk in 2011!

Wondroos

Na een gezellig verjaardagetentje ging ik wat vermoeid en draaierig slapen en werd 's nachts een paar keer wakker omdat ik me vreselijk beroerd voelde. Ik was echter niet helder genoeg om te kunnen benoemen wat er aan de hand was. Die nacht lag ik, achteraf gezien, te ijlen. Donderdag heb ik in bed doorgebracht, afspraken en werk nog net kunnen afzeggen maar verder alleen maar slapen. 's Avonds merkte ik dat mijn rechterbeen pijn deed en rood was. Dit verergerde snel. Meneer Rinsma had inmiddels een thermometer gekocht (we moeten er 3 hebben maar waar....??) en ik bleek 40,6 graden koorts te hebben. Uniek, want ik heb vrijwel nooit koorts. Dat laatste keer was 22 jaar geleden. Ook de volgende nacht was weer een drama van niet weten hoe te liggen en waar je het zoeken moet. Toch de wekker gezet en onder de douche gestrompeld om naar de huisarts te gaan. Hoe ik er gekomen ben vraag ik me nog steeds af maar ze zag meteen wat er aan de hand was: Wondroos. Zo. Waarschijnlijk via een kapotgelopen en verwaarloosde blaar op mijn hak opgelopen. En zo komt het dat ik al sinds donderdag behoorlijk ziek in bed en op de bank lig, amper iets eet en echt, echt ziek ben. Nu maar uitzieken. Afleiding is welkom.

Snowy White - Midnight Blues

Pandora

Pandora's box, dat is een hele grote voorraad bij de juwelier waar je als zijnde verrassing steeds meer geld uit kunt geven aan bedels die je dan voor de rest van je leven met je mee mag slepen aan je arm of elders. En ik ben in die valkuil gestapt. Vol overtuiging en zonder spijt, moet ik daar wel bij vermelden. Mijn echtgenoot heeft op mijn aandringen weer een bijlage aan het pandoraboek toegevoegd. Morgen meer.