Wondroos

Na een gezellig verjaardagetentje ging ik wat vermoeid en draaierig slapen en werd 's nachts een paar keer wakker omdat ik me vreselijk beroerd voelde. Ik was echter niet helder genoeg om te kunnen benoemen wat er aan de hand was. Die nacht lag ik, achteraf gezien, te ijlen. Donderdag heb ik in bed doorgebracht, afspraken en werk nog net kunnen afzeggen maar verder alleen maar slapen. 's Avonds merkte ik dat mijn rechterbeen pijn deed en rood was. Dit verergerde snel. Meneer Rinsma had inmiddels een thermometer gekocht (we moeten er 3 hebben maar waar....??) en ik bleek 40,6 graden koorts te hebben. Uniek, want ik heb vrijwel nooit koorts. Dat laatste keer was 22 jaar geleden. Ook de volgende nacht was weer een drama van niet weten hoe te liggen en waar je het zoeken moet. Toch de wekker gezet en onder de douche gestrompeld om naar de huisarts te gaan. Hoe ik er gekomen ben vraag ik me nog steeds af maar ze zag meteen wat er aan de hand was: Wondroos. Zo. Waarschijnlijk via een kapotgelopen en verwaarloosde blaar op mijn hak opgelopen. En zo komt het dat ik al sinds donderdag behoorlijk ziek in bed en op de bank lig, amper iets eet en echt, echt ziek ben. Nu maar uitzieken. Afleiding is welkom.

Snowy White - Midnight Blues

Pandora

Pandora's box, dat is een hele grote voorraad bij de juwelier waar je als zijnde verrassing steeds meer geld uit kunt geven aan bedels die je dan voor de rest van je leven met je mee mag slepen aan je arm of elders. En ik ben in die valkuil gestapt. Vol overtuiging en zonder spijt, moet ik daar wel bij vermelden. Mijn echtgenoot heeft op mijn aandringen weer een bijlage aan het pandoraboek toegevoegd. Morgen meer.

Servies

Green Gate, een Scandinavisch merk dat dingen maakt naar mijn smaak. Ik heb een kleine collectie die vandaag aangevuld werd per post door een lieve vriendin. Hier word ik nou vrolijk en blij van.

Wel een beetje raar, 42 jaar

Trillend op mijn benen, nee, dat niet. Maar de bemoedigende mantra -Het-Leven-Begint-Bij-Veertig- begint zich nu wel op een steeds minder relaxete manier aan me op te dringen. Het mag nu toch wel eens een aanvang nemen. Zo'n beetje dat gevoel.

En zo kwam het dat ik mijzelf per heden de eigenaar-directeur én groot-aandeelhouder van de eenmanszaak VanTAT mag noemen. Uiteraard feliciteer ik mijzelf daarmee van harte en hoop ik ook de rest van mijn gevolg van dienst te kunnen zijn met deze of gene. Naar het zich laat aanzien zal deze eenmanszaak zich voornamelijk richten op kussenhoezen en andere maaksels. Ik ga het hele spul aanvullen met leuke dingetjes waarvan men zou kunnen uitroepen: 'Hey, da's nou typisch iets voor Tat.' En dan heb je al snel VanTAT. Dus hou mijn site in de gaten en blijf erbij. Want netwerken kan je nu eenmaal niet alleen.

Op een ouwe fiets

De omafiets is weer helemaal hot. Ik heb er al heel wat versleten in mijn leven. Al is versleten niet altijd het juiste woord want sommige verdwenen in handen van een fietsendief. Mijn vader schilderde ooit een exemplaar en marmerde die in roze-grijs. Heel leuk. Ook had ik een hamerslagblauwe. Handig tegen roest.

Tegenwoordig kun je zelf online je (oma-)fiets ontwerpen. Bij Tulp Fietsen en bij HEMA. Leuk he? Laat mijn fiets nu nét aan vervanging toe zijn.....

Le Varnish

Al sinds het begin van mijn puberteit ben ik met mijn nagels bezig. Dat wil zeggen dat ik het belangrijk vind dat ze er mooi uitzien. Niet te kort maar ook zeker niet te lang. Schoon, rond geveild en het liefst iedere dag met een ander kleurtje. In mijn teens lukte dat prima. Ik heb de tijd van de introductie van zwarte nagellak nog meegemaakt en ook fluoricerend roze vond ik geweldig en droeg ik. Maar hoe ouder ik word, hoe erger mijn nagels. Ze scheuren in, breken af, groeien niet snel genoeg en blijven steeds te kort om ze fatsoenlijk te kunnen lakken. Uiteraard hebben alle nagelsalons van tegenwoordig daar een prima oplossing voor maar dan hang je. Want dan moet je elke 4 tot 6 weken naar zo'n dame die dan aan je nagels gaat zitten frutten en dat vind ik heel eng want iets fout knippen of veilen en hop, een dag lang een zere vinger is het gevolg. Dus die nagelsalons laat ik links liggen. Nog afgezien van het feit dat je nagels echt dramatisch onder zo'n nep-gellaagje vandaan komen als je die er uiteindelijk weer af haalt, alsof ze verdwijnen daaronder. Misschien doen ze dat ook wel. Denken ze 'Ah, dus je gaat voor nep, dan hoeven we dus ook echt niet meer te groeien.' Ieuw.

Sinds een paar maanden slik ik extra vitamine's voor haar&nagels (die door mijn slecht functionerende schildklier sowieso al erg te lijden hebben) maar ik merk daar nog geen concreet resultaat.

Dus hoe het moet met al die mooie snoepkleurtjes in kleine flesjes....?

Quote 500

Ik ben dol op quotes. Op diverse blogs van mij kon je ze vinden. En ook nu moet het er maar weer van komen. Ik trap af met een hoogsteigen quote, een paar maanden geleden 'bedacht' en op een klein briefje aan de koelkast gehangen. Telkens als ik er naar kijk denk ik 'Och ja, die is toch eigenlijk best leuk. En van toepassing.' Dat soort dingen. Feel free to disagree!

Ik leg de lat graag hoog.

Dan kan ik er gemakkelijk onderdoor.

© M'vrouw de Vries

Antiek en country

Ik kom uit een nest waarin 'je omringen met antieke meubels' heel normaal was. Mijn bouwjaar, 1968, verklaart in dit geval misschien wel iets. Maar alle IKEA's, Trendhoppers, Leen Bakkers en andere meubeldiscounters ten spijt, mijn gevoel voor antiek is altijd gebleven. Niet overdreven want ook ik zit dagelijks zeer gerieflijk op een Ikea loungebank, maar het oog wil soms toch ook wel wat extra's.

Ik prijs me bijvoorbeeld al dolgelukkig met de enorm zware authentieke eiken vitrinekast die al heel wat met mij en mijn voorgangers heeft meegemaakt. Ik heb het plan om 'm ooit nog eens echt mooi te schilderen, dat wil zeggen dat ik hem eerst flink in de afbijt moet zetten en moet zien dat ik alle verf van het originele hang- en sluitwerk krijg maar volgens mij héb je dan ook wel wat. Met die pretentieuze 'krijtverf van vroegâh' van tegenwoordig denk ik dat ik wel overstag ga. Ooit. Want momenteel staat 'ie hier nog prima dienst te doen als herbergier voor ons glas, servies, porcelein en aardewerk. En heb ik het weer veel te druk met andere dingen.

Want op 4 en 5 september aanstaande starten de eerste (groots opgezette) paardendagen te Weststellingwerf. En als het goed is heb ik daar, op de Country Fair een standplaats van 4x1 m. Dus ik heb nog wel wat werk te verrichten.

Zodat u even weet waar mijn interesses momenteel liggen. Onder andere.

Hoort, zegt het voort. Merci.

I got believers

Wow. Dit blog staat met STIP op nummer 1 waar het volgers betreft. Dat doet mij direct denken aan de briljante David Bowie. Hij claimde in zijn jaren '70 nummer 'DJ' al ' I think she's dancing. Who am I. I am a DJ, I am what I play. I got believers!' Heerlijk zeg! Thank you all xxx's

Maer genoeg vaen dat gezwetsch, er is serieus werck te doen! En wel in de vorm van ambachtelijke arbeid vanachter den naaimachien. En sinds ik mijn eigen werkkamer heb, is dat er nog niet van gekomen. Overkill. Andere oorzaken, wie het weet mag het zeggen. Maar nu is 't schluss met dat gedraal. An 't wark vrouw!!

Afgeleide van .....

Ik ben al jaren een fervent blogster maar liep telkens tegen beperkende stramienen van mijn blogs aan. De ene keer ging het alleen over lekkere recepten, de andere keer alleen over mijn privéleven en telkens was ik er op een bepaald moment klaar mee. Maar de behoefte om te bloggen blijft. Dus probeer ik het nu weer eens op deze manier. Welkom!