Antiek en country

Ik kom uit een nest waarin 'je omringen met antieke meubels' heel normaal was. Mijn bouwjaar, 1968, verklaart in dit geval misschien wel iets. Maar alle IKEA's, Trendhoppers, Leen Bakkers en andere meubeldiscounters ten spijt, mijn gevoel voor antiek is altijd gebleven. Niet overdreven want ook ik zit dagelijks zeer gerieflijk op een Ikea loungebank, maar het oog wil soms toch ook wel wat extra's.

Ik prijs me bijvoorbeeld al dolgelukkig met de enorm zware authentieke eiken vitrinekast die al heel wat met mij en mijn voorgangers heeft meegemaakt. Ik heb het plan om 'm ooit nog eens echt mooi te schilderen, dat wil zeggen dat ik hem eerst flink in de afbijt moet zetten en moet zien dat ik alle verf van het originele hang- en sluitwerk krijg maar volgens mij héb je dan ook wel wat. Met die pretentieuze 'krijtverf van vroegâh' van tegenwoordig denk ik dat ik wel overstag ga. Ooit. Want momenteel staat 'ie hier nog prima dienst te doen als herbergier voor ons glas, servies, porcelein en aardewerk. En heb ik het weer veel te druk met andere dingen.

Want op 4 en 5 september aanstaande starten de eerste (groots opgezette) paardendagen te Weststellingwerf. En als het goed is heb ik daar, op de Country Fair een standplaats van 4x1 m. Dus ik heb nog wel wat werk te verrichten.

Zodat u even weet waar mijn interesses momenteel liggen. Onder andere.

Hoort, zegt het voort. Merci.